NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
Kim jest ten drań?
KAMELIA
Co teraz?
Jak go złapać?
Dongbaek!
Gdzie byłaś? Nie odbierałaś telefonu.
- Yong-sik. - O co chodzi?
Co się stało?
Nienawidzę mojej mamy. Tak strasznie jej nienawidzę.
Myślisz, że naprawdę po to mnie odnalazła?
Co z niej za matka?
Jest okropna.
Proszę.
To nie jest zemsta.
Czemu to ja tu cierpię?
Zemsta powinna dawać satysfakcję.
Po co się tym przejmujesz?
Porzuciła cię, a teraz prosi o nerkę?
To nie matka.
Nie nazwałbym jej nawet człowiekiem.
To chore.
Yong-sik,
czy ty przekląłeś moją matkę?
Rety.
Dongbaek.
Ty nie jesteś do tego zdolna.
Do czego?
Jesteś...
Ty...
jesteś dużo bardziej niewinna
niż inni ludzie,
więc nie jesteś zdolna do nienawiści.
W następnym życiu będziesz bezwzględna,
a teraz bądź taka, jaka jesteś.
Dobra. To gdzie ta restauracja?
Nienawidzę matki.
Ojej.
Wyszła z restauracji niedługo po niej.
Ma jej dane ze szpitala.
Musi znaleźć Hyang-mi.
Matkę Dongbaek.
I złapać Jokera.
Nie ma lekko, co?
Dostał gazem pieprzowym, został dźgnięty nożem,
a do tego jeszcze ten pożar.
Można go nazwać Thanosem z Ongsan.
Dobrze, przeanalizujmy sytuację.
A więc tak...
Hyang-mi zaginęła,
podobnie jak matka Dongbaek.
To znaczy, że Dongbaek całymi dniami i nocami jest sama.
Ma Pil-gu.
Pil-gu nie liczy się jako jedna osoba.
To raczej pół osoby.
To nie wystarczy.
Mojej mamy nie ma, więc zamówiliśmy jedzenie.
Zadzwonię, jak zjemy.
In-gu, nadal kradniesz pieniądze z automatów z jedzeniem?
Skończyłem z tym.
A co to za mina? Na pewno?
- Oczywiście. - Naprawdę?
Naprawdę.
Tak?
Jestem z ciebie dumny, więc...
Też poproszę kurczaka.
Rany.
- Rety. - Przestraszyłaś mnie.
Dongbaek.
Stoisz na czatach?
Skąd wiedziałaś, że tu jestem?
A ty, że zamawiałam kurczaka?
Zamówiliśmy jedzenie. Zadzwonię, jak zjemy.
W takim razie smacznego kurczaka.
Jasne.
Pomyślałam, że jesteś głodny, ale widzę, że jadłeś.
Tak.
Nie pomijam posiłków nawet podczas zapalenia jelit.
Jedzenie to źródło energii.
Masz.
Nie dawaj mi więcej słodyczy. Już dość zjadłam.
Poprawiają nastrój.
I dadzą ci zastrzyk energii.
Mam dobry nastrój.
Zjadłam smażonego kurczaka.
Z apetytem, mimo porzucenia matki.
To nie czyni cię złym człowiekiem.
Takie jest życie.
Życie to nie opera mydlana.
Nie można przeleżeć trudnych czasów w łóżku.
Dlatego jestem wdzięczna.
Gdybym była sama, tak bym zrobiła.
Dzięki tobie mogę żyć dalej.
Czasem działamy
jakby na zapasowej baterii.
Nadal muszę nakarmić syna,
smakuje mi kurczak...
i martwię się, czy jadłeś.
Czyli na pierwszym miejscu jest Pil-gu, potem smażony kurczak,
a na końcu ja
dający ci energię do życia.
Twoja mama też na pewno
jadła kolację,
nie martw się.
Nie,
wątpię.
Nie ma szans.
Tego nauczyło mnie macierzyństwo.
Miłość do dziecka bywa przerażająca.
Z rodzica ucieka życie,
a dzieci nadal potrafią
zjeść na jego pogrzebie miskę zupy.
Za ile pani będzie to sprzedawać?
Nie będę. Ledwo wystarczy dla Yong-sika.
Nawet po chińsku „mama” znaczy mama.
Mama, mom, matka.
Czy nie brzmią podobnie?
To musi być jakieś zaklęcie.
CENTRUM DIALIZ
Ciekawe, czy zamroziła bulion z kości wołowej.
To zaklęcie każe nam być wyłącznie matkami,
a nie Deok-sun, Jeong-suk i Dongbaek.
Gdy słyszymy słowo „mama”, głupiejemy.
Po poświęceniu dzieciom całych siebie wciąż chcemy dawać im więcej.
MATKA
Tego jednego chłopca boję się bardziej niż milionów hejterów.
Żaden absolwent nie okazał nam do tej pory tyle wsparcia.
Te dzieciaki mają farta.
Ja rekomendowałbym Cha Seung-u z szóstej,
Kwon Jun-hyeonga z piątej i Yun Ji-hyeoka z trzeciej klasy.
Musisz wybierać tylko ze starszych klas?
To obiecujący zawodnicy.
Mają pasję i zamożnych rodziców.
Po co mam fundować szkołę za granicą komuś, kogo na to stać?
Masz rację.
Może Hong Ji-dam z piątej klasy?
Nieważne.
Wybieram Kang Pil-gu z pierwszej.
Pil-gu?
Osobiście go wesprę.
Obawiam się, że to zły wybór.
Jak to?
Dzieciak ma wrodzony talent.
To nieistotne. On nie pojedzie.
Przez matkę opuszcza nawet treningi,
nauka za granicą nie wchodzi w grę.
Po prostu wybierz Pil-gu.
Z jakiegoś powodu...
bardzo się nim interesujesz.
To mój uczeń.
Ja go odkryłem
i sam będę go trenował.
Jestem jego ojcem.
Co?
Jestem jego biologicznym ojcem.
Odstawiam ten cyrk po to, by zapewnić mu dobre wykształcenie,
więc bądź dobrym człowiekiem i trenerem i mi w tym pomóż.
Zadbam o to,
by trafił do pierwszej ligi.
Czyli trenowałem przyszłego Króla Lwa?
Nie jestem dzieckiem.
Nie zapunktujesz tym.
Myślisz, że dzięki grom o wszystkim zapomnę?
W życiu.
Wiesz,
przy tobie zapragnąłem spotkać się z własnym ojcem.
Przestań przychodzić do szkoły.
Dzieci mówią, że wyrzucili cię z Ligersów.
Czemu tak mnie nie znosisz?
Podaj jeden powód.
Mam wybrać tylko jeden?
Jak zwykle szczery.
Ten wzrok.
Też tak patrzyłem na ojca.
Kiedyś tego pożałujesz.
Ciebie twój ojciec wychowywał.
Wiecznie ta logika.
Chcesz usłyszeć tylko jeden powód?
Nie masz wstydu.
Dobrze, powiedz mi wszystko.
Nie znoszę twojego programu o Supermanie.
Niedługo się kończy.
Jesteś z kobietą, która ciągle chodzi w rajtuzach.
Sprawy dorosłych zostaw nam.
Masz córkę, która robi w gacie, więc czemu uczepiłeś się mnie?
To twoja siostra.
I czemu mnie...
nie przeprosiłeś?
Co?
Nawet gdy zachoruję,
mama przeprasza
i robi mi kotlety.
A ty nie. Ani razu.
Naprawdę nie wiedziałem.
Gdybym o tobie wiedział, byłbym obecny w twoim życiu.
Dostajemy minutową karę za nieodrobienie pracy domowej
i pięciominutową za udawanie, że o niej nie wiedzieliśmy.
To co mam zrobić?
Stać w kącie przez 100 minut?
Miejsce zbrodni zawsze coś nam mówi.
Osoba, która wynajęła waszą firmę sprzątającą.
To musiał być właściciel.
Gyu-tae pewnie go zna.
Przyjaźnili się. Często ich razem widywano.
Z tej strony widać otwarte okno.
Ale z tej jest zamknięte.
BIURO TRANSPORTU W ONGSAN
Nawet seryjny morderca Jeong Nam-gyu wracał do miejsc swoich zbrodni.
Wspominanie ich pomogło mu przetrwać w czasie przerwy od zabijania.
Głównymi podejrzanymi są ci, wokół których coś śmierdzi.
Słuchaj... Nie drąż tematu akademii.
Wywołasz chaos w mieście.
Miejsce zbrodni zawsze coś nam mówi.
Przyjdź jutro do mojego salonu.
Najpierw dowiem się, czy te przepisy tu obowiązują.
A potem zdecyduję, czy ci powiedzieć.
Podejrzany jest ten, kto ucieka.
Miejsce zbrodni zawsze coś nam mówi.
Być może drwi z faktu, że jeszcze do tego nie doszedłem.
Każda sprawa zależy od uwarunkowań społecznych.
Weźmy np. złotą rzodkiew z Ongsan.
Jakieś 7000 za pęczek. Nazywamy ją też złotą rzodkwią.
Rzodkiew jest droga,
więc przy polu zainstalowano kamerę.
I jest...
Poczekaj.
Zastanawiałem się,
czy moglibyśmy obejrzeć nagrania z pani kamery.
Yong-sik!
- Co z nim? - Yong-sik!
Yong-sik!
Tak się pan nazywa?
Tak, Hwang Yong-sik z posterunku w Ongsan.
Tak czy inaczej,
chodzi o nagranie z 24...
Yong-sik, wierzymy,
że nic na świecie nie dzieje się bez powodu.
Słucham?
Jeśli założysz, że wszystko, co się dzieje,
jest skutkiem czegoś innego,
wszystko zaczyna mieć sens.
Nauczyłam się tego od mojego psa.
Yeong-sim.
Idź na pole czosnku Yeong-sim.
Czemu mam się zajmować rodzącą suką?
Przeklęta Yeong-sim.
Yeong-sim chce cię zabić, bo do niej nie przyszedłeś.
Nie! Nie pójdę do Yeong-sim.
Proszę już dać spokój z tą Yeong-sim!
Yeong-sim złożyła skargę.
Ze stresu dostała zespołu jelita drażliwego.
Jakie ziarno, taki plon.
Jak chcesz obejrzeć nagranie,
wróć z nakazem.
Czyli ten pies...
Sprawa psa wróciła,
by dać mi po dupie.
Dziś rozwód to wybór.
Jak sobie pościelesz, tak się wyśpisz.
Sama jestem rozwiedziona.
Moja żona zawsze była taka fajna?
Zawsze się tak śmiała?
Rozwiedziona prawniczka rozwodowa.
To dobry marketing?
Jeśli mnie zamkną,
- nie zobaczę już jej uśmiechu. - Nie jesteś samotna?
Tego najbardziej się boję.
Jestem. Bardzo.
Ale mniej, niż gdy byłam zamężna.
Bardziej samotnym jest się, żyjąc z kimś nieobecnym.
A więc...
Moja ciotka ma syna,
który też jest rozwodnikiem.
Nie ma dzieci i jest księgowym.
Może byście...
Kochanie, potrzebuję porady.
Tak, tylko... Wiesz...
- Słucham? - Pytasz mnie, gdzie jest ta kobieta?
Ta kobieta?
Udaje, że się ukrywa?
Kazała ci zadzwonić?
Nie mówiłaś, że jest twoją matką?
Tak, więc powiedz mamusi, żeby skończyła to przedstawienie.
Odwiedzę ją za kilka dni z poświadczeniem.
Z jakim poświadczeniem?
Halo?
Co...
Co ta mama narobiła?
- Dongbaek. - Dzień dobry.
Będziesz na zebraniu lokatorów?
To dziś?
To nasz program na dziś.
Masz głosować za.
Jasne.
Co? Boisz się przyjść?
Oczywiście. Przewodniczącą jest...
Częste spotkania to najlepszy sposób, by zakopać topór wojenny.
Patrzenie, jak udajesz zahukaną biedaczkę,
tylko ją zirytuje.
Sprawiam takie wrażenie?
Przyjdź i normalnie z nią rozmawiaj.
Na takich ludzi trudno się złościć.
MARYNOWANE KRABY BAEKDU
Mamo.
Piłeś alkohol, tak?
Zostałeś ranny. Nie powinieneś pić.
Zbierałem rzodkiew na polu.
Jaką rzodkiew?
Yeong-sim musiała pokazać mi, kto tu rządzi.
Boże, to kaczka czy struś?
Gotowałam ją kilka dni.
Przyspieszy rekonwalescencję.
Jak kacze mięso ma przyspieszyć gojenie się oparzeń?
Gdy miałeś świnkę,
dzięki kaczce wyzdrowiałeś.
Tak się mną opiekowałaś,
że nigdy nie opuściłem dnia szkoły.
Ale mnie to wkurza.
Dorastając, nigdy nie miałeś wypadku.
Proszę cię. Mam co najmniej pięć blizn.
Yong-sik,
mnie też byś ratował
z płonącego budynku?
Boże. Musisz pytać?
Nie mów, że jesteś zazdrosna.
Wyrażę się jaśniej.
Nigdy nie ratuj mnie w takich sytuacjach.
Bo sama cię zabiję.
Poważnie?
Dongbaek też nie ratuj!
Przestań się z nią spotykać. To musi się skończyć.
Mamo,
kiedyś ją lubiłaś.
Nadal lubisz, prawda?
Jako przyjaciółkę, ale nie jako synową?
Zawsze byłaś taka płytka?
Tak, zawsze.
Każdy ci powie.
Żadna matka na świecie nie byłaby zadowolona, że jej syn
wskakuje w ogień i biega za mordercami.
Nie proszę o wiele.
Mamo,
oświadczyłem się Dongbaek.
Każdy boi się ognia.
Sama temperatura by wystarczyła.
Ale gdybym miał cofnąć się w czasie,
bez zawahania zrobiłbym to samo.
Nawet ogień mnie nie powstrzymał.
Jesteśmy sobie pisani.
Uczuć nie da się tak po prostu zmienić, co?
Im więcej tak gadasz,
tym bardziej jej nie znoszę.
Tak...
- Dobrze. - Zgoda.
Pierwszy punkt programu: ananasy.
Drugi...
Dongbaek przyniosła jujubę.
Przejdźmy dalej.
Chcesz coś dodać?
Odkąd stoją po dwóch stronach barykady, atmosfera stała się lodowata.
Rety.
Nigdzie na świecie...
Jesteśmy biznesmenkami, liderkami targu w Ongsan.
Liderki Ongsan!
Ktoś jest przeciwko?
- Ja nie. - Ani ja.
- W takim razie... - Nigdy nie wiadomo.
- Co? - Co?
I znowu nie możemy być jednomyślne.
Dongbaek, wiesz w ogóle, przeciwko czemu głosujesz?
Zgadzasz się tylko z Deok-sun.
Ja?
Dyplomatka z niej, co?
To powiedz. Czemu jesteś przeciwko?
- Ja... - Mów.
Nawet nie wie, o czym rozmawiamy.
Przysypiałaś.
- Tak? - Tylko przymknęłam oczy.
- Nie do wiary. - To nie szkoła.
Koniec głupich wymówek,
mów, czemu się sprzeciwiasz.
No, ja...
Po co wam powód?
Podniosła rękę, bo ją szturchnęłam.
I co?
Co?
W ten sposób oddałaś dwa głosy,
co jest sprzeczne z zasadami demokracji.
- Mam rację? - Tak!
Jak wam się to nie podoba, to też sobie znajdźcie kumpelę.
- Co? - Poważnie?
Umiesz wybrać stronę, Dongbaek.
My jesteśmy w pakiecie.
Jesteśmy jak...
Wystarczy. Przestań.
- Jak zespół. - Co?
Thelma i Louise?
- Pani polityk i jej prawa ręka? - Właśnie.
Raczej jak król tyran i jego konkubina.
Zawsze to samo.
Same sobie poradzicie.
Starej kobiecie nic do tego.
Jesteś przewodniczącą. Nie możesz iść!
Wracaj tu!
Pani Kwak, przestanie pani mnie unikać?
Chcę panią do siebie przekonać.
To nie jest teraz ważne.
Wiesz, co jest?
Poza synem nie mam wiele.
Wiem, że nie jest pani zadowolona, ale...
Nie.
Nie mogę tego znieść.
Nie mogę.
Serce mi pęka na myśl, że Yong-sik ma wychowywać
cudze dziecko.
I za każdym razem, gdy przez ciebie dzieje mu się krzywda.
Więc możesz mi trochę odpuścić?
Ale pani Kwak,
ja lubię Yong-sika. Bardzo.
Lubię go tak bardzo, że nie wiem, co robić.
To taki ciepły człowiek, a ja już nie chcę być sama.
Tak, Yong-sik jest ciepłym i szczerym chłopcem.
Tak go wychowałam.
Całe życie dbałam,
by widział tylko piękne i dobre rzeczy,
gdy ja patrzyłam na zło i brzydotę.
Więc dlaczego mu to wszystko przesłaniasz?
Ja mu to przesłaniam?
Gdyby nie ty, nie miałby żadnego zmartwienia.
Żadna matka nie cieszyłaby się,
że jej syn związał się z kobietą
tak pechową, że musi poświęcić swoje życie, by jej pomóc.
Czyli choć raz próbowałeś wszystkiego,
co robią ci żałośni faceci.
Przecież wiesz,
że lubię przebywać wśród ludzi i się integrować.
To nie integracja.
Nie.
Więc przepisy o przedawnieniu...
Zapomnij o nich.
Czemu chcesz przyznać się teraz?
No bo...
Cóż...
Nie doradzę ci, jak będziesz się wahał. Idź.
Po prostu mam wiele różnych powodów.
Idź.
Ona zniknęła.
Kto?
Wiesz kto.
Ona.
Hyang-mi.
Pewnej nocy nagle zniknęła
i teraz wiele osób ma kłopoty.
Ktoś to zgłosił?
Policja bada tę sprawę?
Sprawę? Jaką sprawę?
Wiesz coś?
BYEON BAE-SU
Komendancie, czemu jednak to przyniosła?
- To to? - Nie wiem.
Przyjechała i mi to dała.
Co? O rety.
Miała wyrzuty, że kazała mi tak harować?
Nie wiem!
Kazała mi przekazać ci,
żebyś był dobrym synem!
Nic więcej nie powiedziała.
Co? Pani Park tak powiedziała?
Yeong-sim.
To ja.
Baekdu. Kwak Deok-sun.
Kazałaś mojemu synowi zbierać rzodkiew?
Tak.
Rozumiem.
Dobrze. Rozumiem.
Umiesz jeździć?
W takim wypadku zrób kopię nagrań z kamery
i zawieź ją na posterunek.
Przez ciebie mój syn, który leczy oparzenia,
musiał cały dzień pracować na słońcu.
Gdy dostał w twarz
od przełożonego w wojsku,
usmażyłam 300 kurczaków i przywiozłam je do jednostki.
Yong-sik zawsze może liczyć na Deok-sun.
Na mnie, Kwak Deok-sun.
Jeśli z nim zadrzesz, zamienię się we wściekłego dzika.
Jak nie chcesz mieć zrujnowanej przyszłości,
Yeong-sim,
natychmiast szukaj kluczy do auta.
Mnie nie da się nienawidzić.
Tak było w szkole i w wojsku.
A teraz nawet pani Park.
Do mnie nie można chować urazy.
Chyba jestem...
bardzo sympatyczny.
Brednie.
Hej.
Zobacz.
Czy to pojedyncze światło nie wygląda ci na motocykl?
Za ciemno.
Nie za szybko jedzie?
Zdecydowanie za szybko.
Po co jechać tak szybko na takiej ulicy?
Widać rejestrację?
To chyba
samochód Kang Jong-ryeola.
Co?
Co jakiś czas je zmienia, żeby się pochwalić.
Ale czego Jong-ryeol...
miałby chcieć od Hyang-mi?
Czemu mnie o nią wypytujesz?
Gdzie pan był około 22
w dniu 24 października?
Panie Kang.
Był pan w Ongsan, prawda?
Dwudziestego czwartego?
Coś nie tak?
Ona nie żyje?
Dlaczego pan tak sądzi?
Boże. Oszalałaś?
Jesteś prosiakiem?
A potem będziesz płakać, że musisz schudnąć.
Ojciec cię zatłucze, jak zobaczy, że pijesz.
Boże.
Sang-mi.
Mamo.
Chcę nakręcić reklamę oczyszczacza wody.
Ta reklama jest nieważna.
Jest ważna.
Chcę ją nakręcić
i dalej być żoną Jong-ryeola.
Łamiesz mi serce.
Chcę nadal żyć w blasku reflektorów.
Chcę skupiać na sobie uwagę.
Chcę, by wszyscy widzieli, jakie mam cudowne życie.
To coś złego?
Naprawdę czymś zawiniłam?
Dla kogo?
Co cię obchodzi, co myślą inni?
Gdy nie mówią mi, że jestem ładna,
nie czuję się ładna.
Gdy nie mówią, że mi zazdroszczą,
czuję,
że jestem nikim.
Czuję, że Park Sang-mi...
jest nikim.
Jesteśmy takie same.
Desperacko spragnione uwagi, nigdy przez nikogo niekochane.
Nikt nie może się o tym dowiedzieć.
Dlatego...
Jej telefon zlokalizowano na środku jeziora.
A jeśli coś tam znajdą?
Co wtedy zrobię?
Gyu-tae.
24 października...
24.
Potrąciłam ją.
PARK SANG-MI
24 PAŹDZIERNIKA
Gdzie pan był około 22
w dniu 24 października?
Ja-yeong, co ja zrobię?
Zwłoki tak łatwo...
nie wypływają.
Tak, proszę mówić.
Można zgłosić zabójstwo...
na podstawie podejrzeń?
Czemu mam przeczucie, że podejrzanych jest więcej?
Jeśli Hyang-mi naprawdę nie żyje,
jest pan pewien,
że to robota Jokera?
Nie każdy potrafi zabić człowieka.
Jest różnica między chęcią zabicia kogoś
a zrobieniem tego.
- Zaraz. - Tak?
- Ty dzieciaku. - Proszę przestać.
- Nurkowie przeczesują jezioro? - Daj im czas.
Na zapalniczce na pewno nic nie było?
Gdyby Joker zostawiał odciski palców,
złapalibyśmy go sześć lat temu.
Zaraz.
A jeśli to,
co znaleziono na kasku, swetrze
i kierownicy No Gyu-taego, to naprawdę czyjaś krew,
i jeśli faktycznie
należy do Hyang-mi,
to co zrobimy?
A ten co?
URZĄD DZIELNICY
Przyszedłem oddać się w wasze ręce.
Ty oszustko.
WZIĄĆ LEKI
OSTATNIE POŁĄCZENIA BRAK
GALERIA
Czemu mamy robią zdjęcia kwiatów?
POMOC JEST BLISKO
Co? Gdzie?
Dowiedziałem się, że sprawa przedawnia się po pięciu latach.
To był 29 czerwca 2014...
Zaraz, 29 czerwca 2014?
Wtedy Joker zabił Geum-ok.
Co? Jest pan Jokerem?
Mówiłem ci, że tak nie prowadzi się śledztwa.
Szczerze mówiąc,
byłem tam tego dnia.
Czemu zamawiasz tu żarcie?
To nie miejsce do jedzenia.
Odebrałem to na skrzyżowaniu.
Musimy jeść, jak mamy coś zrobić.
29 CZERWCA 2014
Nie drąż tematu akademii.
Wywołasz chaos w mieście.
Tak! Wygrałem!
Tak!
- Tak! - Ciszej.
Co robisz?
Kazałem nie otwierać okien.
AKADEMIA HANBIT
Od dawna nie widziałam, by ktokolwiek tam chodził,
ale szyld wisiał tam dwa lata.
SALON PIĘKNOŚCI OK
Niech to.
- Zgaście światła! - Światła!
- Idiota. - Szlag.
To z 2012.
Nieważne.
Po co w akademii kamera?
Jak policja zechce obejrzeć nagrania, to koniec.
Od razu nas zwiną.
Ale ja pracuję dorywczo.
Świetnie, gratulacje!
Rozwijaj to, dorywczy pracowniku.
Wszystko zaczęło się
29 czerwca 2014. Prawda?
Baner zaprasza do zapisów na zajęcia przygotowujące do egzaminów w 2012.
AKADEMIA HANBIT
Ktoś tam w ogóle chodził?
Założono go w pośpiechu, żeby coś ukryć.
Przeprowadziłeś prawdziwe śledztwo.
Dobra. Gdzie dyrektor akademii?
Gdzie ten pana przyjaciel?
Umieśćmy go na liście poszukiwanych przestępców.
Już...
go macie.
Nie zmusicie człowieka
do porzucenia hazardu.
Zgodnie z prawem nie zostanie pan
oskarżony dwa razy o to samo przestępstwo.
W takich sytuacjach się tego nie mówi.
Zeznania świadka mają charakter poufny.
A zatem informacje,
których nam udzieli, nie zostaną przekazane dalej.
Przestaniesz gadać bzdury?
To twój kumpel?
To detektywi.
Przyprowadziłeś detektywów?
W porządku.
- To naprawdę detektywi? - Spokojnie.
Byliśmy ciekawi, czy ma pan jeszcze nagrania z kamer z tamtego dnia.
Obiecujemy,
że nie zdradzimy naszego źródła.
Cóż...
Też poczułem się wtedy nieswojo.
Myślałem, że to włamywacz.
Nie wiedziałem, że kogoś zamordowano.
Co?
Chce pan powiedzieć...
Tak.
Bardzo mnie to zaniepokoiło.
Więc nie skasowałem...
nagrań z tamtego dnia.
Gyu-tae, idź do restauracji mojej żony
i poproś ją o mojego laptopa.
Znajdziecie tam folder z filmami
pt. „Polowanie na wieloryby”.
To...
to nagranie.
ŻABNICE U ŻABNICY
Koniec gry.
Przygotuj się na awans.
A nie mówiłem?
Nie spocznę, póki go nie złapię.
Ale fajnie.
Jak Detektyw Conan.
KAMERA 1
To on! Tak!
To Joker!
To na pewno on! Jestem pewien!
- Rozpoznajesz go? - To mi wystarczy.
Mamy szczęście, że mamy choć tyle.
Dzięki temu nagraniu przeanalizujemy jego wzrost,
budowę i sposób poruszania się.
Wszystko sprawdzimy.
Jak nazywała się ta prezenterka?
Dzwoń do Lee Su-jeong, która prowadzi Pytania bez odpowiedzi.
Musimy przeanalizować to nagranie.
Czas to zgłosić.
Najpierw to zgłośmy.
Zaraz. Jest ktoś jeszcze.
- Co? - Co?
Mówiła, że to ważne, by dzieci dorastały wśród kwiatów.
Dlatego je wszystkie zasadziła.
Była dla wszystkich bardzo dobra.
Nigdy nie widziałam nikogo takiego jak pani Jo.
Moja matka nie jest dobra.
Ale chyba wiedziała, jak żyje jej córka.
DOM SAMOTNEJ MATKI
Jak poznała siostra moją matkę?
Siostra z Ongsan mi ją poleciła,
mówiąc, że to wspaniały człowiek.
Z Ongsan?
Pani Jo była wolontariuszką w przedszkolu
prowadzonym przez kościół
i zajmowała się dziećmi jak swoimi własnymi.
Pracowała
w przedszkolu św. Sewera w 2014?
Zna pani to miejsce?
Naprawdę jej nienawidzę.
Yong-sik.
Musisz coś zobaczyć.
Co? Kolejna niespodzianka?
Nie zdziwiłabym się, gdyby mama okazała się byłą skazaną.
Macie nagranie sprawcy?
Tak, ale...
Były tam dwie osoby.
FARBY
Potrzebuje pani czegoś?
Macie wszystko.
Tysiące rzeczy, którymi można kogoś zabić.
Jesteś Jokerem, prawda?
Nie pamiętasz mnie?
Spotkaliśmy się tamtej nocy.
29 CZERWCA 2014
Jaki on słodki.
Pa, Pil-gu. Do zobaczenia po kościele.
Jest taki uroczy.
Co mówiłaś wcześniej?
Że mnie bardzo lubi.
Pewnie, że cię lubi. Wszyscy cię tu lubią.
Inaczej nie pożyczyłby mi parasola, nie?
To się z nim umów.
Lepszy on niż ten piosenkarz. On ci nie pożyczy parasola.
Nie porównuj go do Kim Gun-mo.
Nie wiem, czemu trafiam na samych dupków.
- Chodźcie. - Raz, dwa, trzy.
Chodźmy.
Pani Jo, jest pani ulubieniec.
Zobacz.
Spójrz na mnie. Umiesz go podnieść?
Czemu tak uwielbia pani Pil-gu?
Gdzie miałabym poznać takie urocze dziecko?
Mam nędzne życie.
Ale dzięki tobie w niedziele mam raj.
Nawet włoski masz jak Dongbaek.
Opowiadałeś o mnie mamie?
Jak sądzisz?
Mogłabym ją odwiedzić?
Maluje pani usta. Wybiera się gdzieś pani?
Spotkać się z córką.
Taka ładna pogoda.
Powinnam się z nią dziś spotkać.
Zabierze ją pani w jakieś ładne miejsce?
Moja córka ma przyzwoite życie.
Co niedzielę chodzi do kosmetyczki.
O rety.
Może to przez Jokera.
Coraz więcej ludzi chodzi do kościoła.
Wszyscy się boją.
SALON PIĘKNOŚCI OK
AKADEMIA HANBIT
Czemu się tak denerwuję?
Dalej.
Zbierasz kupony do tej restauracji?
Tak.
Ale czemu ten makaron jest taki rozmoczony?
Co to za kobieta w kapeluszu?
Stoi tam już od jakiegoś czasu.
Może boi się wejść.
- Zaprosić ją do środka? - Nie.
Niepotrzebni nam tu tchórze.
Tylko robią raban, jak przegrywają.
Mówisz o mnie?
KAMERA 1
MOŻLIWY UDZIAŁ WSPÓLNIKA
Czułem, że miał wspólnika.
Rozpoznajesz ją, prawda?
Zawsze była blisko ciebie.
I co?
Myślisz, że mnie wtedy widziałaś?
Czemu sądzisz, że to ja?
Myślisz, że jak założysz w środku lata kurtkę i maskę,
stajesz się nierozpoznawalny?
Zaschło mi w gardle, bo czuję się winna.
Boże.
Przepraszam.
Przeszedłeś obok mnie, było wilgotno,
ale czułam lakier.
KAMERA 1
Mówią, że matki istnieją,
bo Bóg nie może być wszędzie.
Wszystkie matki
instynktownie rozpoznają ludzi, którzy chcą skrzywdzić ich dziecko.
SALON PIĘKNOŚCI OK
Czemu jest tak głośno?
Przepraszam, nie widzieli państwo wchodzącego mężczyzny?
- Słucham? - Mężczyzny w czapce.
Nikogo tu nie było.
Dlatego zamykamy wcześniej.
Może to przez Jokera. Coraz więcej ludzi chodzi do kościoła.
KAMERA 1
SALON PIĘKNOŚCI OK
Nie.
SALON PIĘKNOŚCI OK
Włączył się alarm przeciwpożarowy, a razem z nim spryskiwacz.
Chyba ktoś pukał do drzwi.
Ten spryskiwacz uratował ci życie.
Takie zbiegi okoliczności się nie zdarzają.
Kukułka nie zostawiła pisklęcia w gnieździe.
Gdzie może teraz być moja mama?
To znaczy,
że mnie nie widziałaś.
To przez ten zapach.
Podobno masz demencję.
Nie widziałam?
Pewnie, że widziałam.
Miałeś maskę i czapkę.
Ale widziałam cię.
Twoje oczy.
Zwierzęce spojrzenie.
Naprawdę mam...
zwierzęce spojrzenie?
Wiedziałam w momencie,
gdy przyszedłeś do baru i poczułam ten okropny zapach lakieru.
Gdy zobaczyłam twój służalczy uśmiech.
Poczułam niepokój.
I już wiedziałam, że to ty.
Heung-sik, zjedz, nim wyjdziesz.
- Koniecznie. - Dobrze.
Czemu karmi go za darmo?
Mam co do niego złe przeczucia.
Ale...
to tylko przeczucia.
To znaczy,
że nic nie widziałaś.
Tak, nie mam dowodów.
Więc policja nic nie zrobi.
Ale widzisz...
ja wiem, że to byłeś ty, i nie mam nic do stracenia.
Zwierzę z daleka czuje,
że ktoś chce skrzywdzić jego młode.
A matki...
zrobią dla swoich dzieci...
wszystko.
Zostaw ją w spokoju.
Dla Dongbaek zrobię wszystko.
Wszystko.
Dongbaek, wszystko w porządku?
Czemu jesteś taka cicha?
Jestem trochę...
Smutno ci?
Nie, z jakiegoś powodu czuję się dobrze.
Wiem, że to dziwne, ale czuję się, jakbym awansowała.
Co?
Ciągle czułam się skrępowana i onieśmielona faktem,
że jestem sierotą.
Czułam, że nawet moja mama nie chce przy mnie być.
Ale...
teraz moje życie wydaje się mniej żałosne.
Myślałam o sobie jak o porzuconym psie,
a teraz czuję, jakbym po 27 latach odnalazła wreszcie mój chip.
Yong-sik.
Chyba naprawdę miałam mamę.
Chyba tak.
Ukrywanie się niczego nie rozwiąże.
Robi dokładnie to, co wtedy.
Zniknęła zaraz po zdiagnozowaniu choroby.
To pokorna kobieta.
Nie bądź taka, mamo.
Według prawa jesteśmy twoimi dziećmi.
Jesteśmy rodziną. Dlatego to przyszło do mnie.
Nazywasz mnie matką,
a nie pozwoliłaś mi przyjść na pogrzeb ojca.
Nieważne.
Powinnaś choć spróbować mieć sumienie.
Opłacałaś polisę z pieniędzy ojca
i wszystko dostanie twoja córka?
Uważasz, że to rozsądne?
POLISA UBEZPIECZENIOWA
Nie dostałam od twojego ojca żadnych pieniędzy.
A myślisz, że skąd miała na życie?
Jestem pewna, że ojciec jej płacił.
Gdy mieszkałam z twoim ojcem,
pracowałam jako sprzątaczka.
Twój ojciec nie dołożył do tego ani grosza.
Zrobiłam to dla córki. Nie zrobiłabym czegoś tak haniebnego.
Mam to gdzieś. Zobaczymy, co powie prawo.
Według niego jesteśmy rodziną.
Nie mogę...
Nie mogę dać pieniędzy z mojej polisy własnej córce?
ODBIORCA: OH DONGBAEK
OH DONGBAEK
Masz ubezpieczenie?
Po co chcesz wiedzieć? Sprzedajesz je?
Znam kobietę, która sprzedawała skarpety.
Gdy jej mąż zmarł,
za pieniądze z ubezpieczenia kupiła sobie mieszkanie.
Ubezpieczenia są świetne. Ot tak można kupić mieszkanie.
I co mi po nim? Ty i tak umrzesz.
Facet na pewno był szczęśliwy.
W ten sposób odpłacił się żonie.
Przez 27 lat
nie stać mnie było na jedzenie dla dziecka. Właśnie dlatego.
Przez 20 lat
nie pominęłam żadnej składki, nawet gdy musiałam głodować.
Byłam okropną matką,
więc gdy umrę, chcę zostawić córce trochę pieniędzy.
Kim jesteś, by mi zabraniać?
Za kogo ty się masz? Nie masz prawa tego robić.
Mama nie wróciła, by prosić mnie o nerkę.
Wróciła, by dać mi pieniądze z ubezpieczenia.
- Dongbaek. - Podobno jest chora.
Idź do niej, jeśli nie chcesz, by ją aresztowano
za wyłudzenie.
Mój wuj jest prokuratorem. Jak śmiała okradać...
Jak ty śmiesz?
Ty walnięta suko!
Jak śmiesz
nazywać ją złodziejką?
To moja matka.
Nie waż się tak o niej mówić.
Czego chcesz?
Zabić mnie?
Miło, że ktoś o mnie dba.
Bardzo ją lubię, dlatego to tak boli.
Niech wie.
Przestępca zawsze wraca na miejsce zbrodni.
Potrącił pan Hyang-mi.
Zwłoki kobiety, lat ok. 30,
znaleziono dziś w jeziorze Ongsan
z wiadomością od mordercy sprzed pięciu lat.
Proszę z nami. Jest pan podejrzany o zabójstwo Choi Hyang-mi.
Nic więcej już nie rób.
Koleżanka musiała go tam zostawić. Odbiorę go.
Dongbaek nie zapisywała swojego numeru na skuterze.
Napisy: Agnieszka Putek